خوشبختانه جزئیات حقوق مدنی بیماران روانی (گذشته از حقوق ایشان به‌عنوان یک بیمار) به واسطه چندین جنبش مجامع پزشکی، اجتماعی و قانونی مشخص شده و مورد تأکید قرار گرفته است.

- روشی با کمترین میزان محدودیت:

بیمار این حق را دارد که برای حصول پاسخ درمانی با کمترین اعمال محدودیت را دریافت نماید.

- حق ملاقات:

بیمار این حق را دارد که در ساعات معقول، با عیادت‌کنندگان دیدار داشته باشد (همان ساعات معمول ملاقات بیمارستان). وکیل بیمار، پزشک خصوصی وی و روحانیان، باید بدون محدودیت به بیمار دسترسی داشته باشند، که شامل حق خصوصی بودن صحبت‌های میان ایشان و بیمار می‌شود. در مواردی‌که احتمالاً شرایط بالینی بیمار اجازه ملاقات را ندهد باید مجوز گرفته شود.

- حق ارتباط:

بیمار باید بتواند آزادانه از طریق پست یا تلفن یا جهان خارج در ارتباط باشد. این حق در مناطق مختلف متفاوت است.

- حقوق شخصی:

بیمار حق دارد از حریم خصوصی، رازداری، حمام و محل شستشوی اختصاصی، محل مطمئن نگهداری لباس‌ها و دیگر متعلقات و فضا و مساخت کافی برای هر شخص برخوردار باشد. همچنین بیماران این حق را دارند که لباس شخصی خود را بپوشند و پول خود را همراه داشته باشند.

- حقوق اقتصادی:

بیماران روانی به‌طور کلی اجازه دارند که منابع مالی خود را، خود اداره کنند چنانچه بیمار در جائی مشغول کار باشد باید حقوق وی پرداخت شود.

 

منبع: ویستا